Prevodilačke radionice

Autor: Safer Muminović Decembar 21, 2017 0

Prije više od hiljadu godina, u vrijeme zlatnog doba islamske civilizacije, muslimanski državnici i naučnici  plaćali su velike iznose novca prevoditeljima koji su poznavali grčki, sirijski i arapski jezik da izrade prijevode na arapski grčkih filozofskih i medicinskih djela za privatnu upotrebu. Ti prevoditelji najčešće nisu bili muslimani. Najpoznatiji prevoditelj tog razdoblja bio je Hunayn ibn Ishāq (873/877.), kršćanski liječnik iz jugoistočnog Iraka. Njegova prevodilačka radionica, koja je uključivala članove porodice i druge stručne prevoditelje, proizvela je precizne arapske verzije Galenovih, Aristotelovih i Platonovih zapisa. Hunayn je često radio direktno iz grčkih rukopisa koji su nabavljeni iz susjednog bizantskog carstva. Ukoliko ne bi imao grčki rukopis, Hunayn je koristio starije sirijske prijevode Sergija Reshaina kako bi izradio vlastite arapske verzije.  Međutim, u slijedećih 400 godina kršćanski vladari i svećenici u dijelovima Evrope koji su imali jače kontakte s muslimanima, poput Sicilije i Španjolske, spoznaju važnost antičkih djela te finansiraju prevođenje arapskih verzija Aristotela, Galena i drugih grčkih autora na latinski. Tokom 12. i 13. stoljeća, Toledo u Španiji je postao poznat kao arapsko-latinski prevodilački centar, dijelom zbog toga što se u njemu nalazilo nekoliko biblioteka s bogatim zbirkama arapskih rukopisa.

00 Sličica Želim Print

© 2017 Preporod All Rights Reserved. Implemented by HudHudPro - Video produkcija